سک سوآلیته یکی از ارکان مهم زندگی انسان است. اما در زمینه آموزش مسائل
جنسی هنوز شاهد نقصان هایی در جامعه هستیم، که می بایست به آنها پرداخته
شود. حال این سوال مطرح می شود که آیا در فضای مملو از خفقان جوامع سنتی /
مذهبی، که در آن سک سوآل بودن انسان انکار و سرکوب می شود، ایفای چنین
مسوولیتی ممکن است؟
خوب بهتر است به جای اینکه پشت موانع محتمله، ناامیدانه خود را ببازیم،
سعی کنیم با استفاده از حداقل امکانات موجود و کمی خلاقیت ولو در نهایت
محدودیت ها، کمال بازدهی را داشته باشیم. گاهی برای حل مشکلات و مصائب،
معدود راههای ممکن ناچیز بشمار می آیند، اما در دراز مدت کیفیت مطلوب را
فراهم می آورند. بعنوان مثال خانواده که نخستین نهاد اجتماعی که شخصیت
فرد در آن شکل می گیرد، می تواند ساده ترین و موثرترین نهاد آموزش سک
سوآلیته به افراد باشد. تا بحال چند درصد از شما در کودکی پدر و مادر خود
را در حال بوسیدن دیده اید؟ یا چند نفر تا بحال با ایشان در مورد مسائل
جنسی به مباحثه نشسته اید؟ متاسفانه گفتگو در این گونه موارد تابو است و
در فرهنگ ما هنوز "جا نیفتاده" است.